iT’s aBoUt mE & kO

Posted by သဇင္ဏီ

4th June 2009
လုိခ်င္တာဘယ္အခ်ိန္မဆုိ၀ယ္လုိ႔ရေနတဲ့ 7 Eleven မွာ ကၽြန္မအတြက္ ေရသန္႕တစ္ဗူးမရွိခဲ့ဘူး.. out of stock တဲ့..
HP ထဲမွာ credit လက္က်န္မရွိလုိ႔ reload ေမးျပန္ေတာ့လဲ so sorry, the person who know the pin code is not yet come တဲ့..
တခါမွမၾကံဳဘူးခဲ့တာေတြပါ…
၁၈ထပ္မွာရွိတဲ့ရံုးကိုတက္ဖုိ႔ access card မပါလာခဲ့ဘူး.. security menကုိ ၾကည့္မရတဲ့ကၽြန္မ အကူညီမေတာင္းခ်င္တဲ့အတြက္ မွန္တံခါးအေပါက္၀မွာပဲ ငုတ္တုတ္ထုိင္ေစာင့္မိတယ္..ကၽြန္မရံုးကတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕မ်ား ေတြ႕မလားလုိ႔ပါ.. နာရီ၀က္ေလာက္အခ်ိန္အတြင္းမွာ အေတြးေတြေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္နဲ႕ေပ့ါ.. ကုိ႔ကုိ အၾကိမ္ၾကိမ္လိမ္ညာခဲ့မိတာေတြရယ္.. ရံုးတက္ခ်ိန္ထက္ ၁နာရီနီးပါးေနာက္က်ေနတာရယ္.. ဒီေန႕အတြက္ ရံုးကိုခြင့္မယူဘဲ ကို႔အနားမွာ မေနမိခဲ့တာရယ္.. ကုိစိတ္ဆုိးၿပီးေအာ္ဟစ္တာကို ကၽြန္မကလဲ စိတ္ျပန္ဆုိးၿပီး လွည့္ထြက္လာခဲ့မိတာရယ္..
Credit လက္က်န္မရွိတဲ့ဖုန္းနဲ႕ ရံုးကိုေခၚမိတယ္.. တစ္ေယာက္ေယာက္ ေအာက္ကုိဆင္းလာၿပီး ကၽြန္မကို လာေခၚဖုိ႔အတြက္.. credit မရွိတဲ့ဖုန္းနဲ႕ပဲ ကုိ႔ကို message ေတြပို႔မိတယ္.. sending fail alert ေတြတေဒါင္ေဒါင္တဒင္ဒင္နဲ႕ကၽြန္မ ေက်ာပိုးအိတ္တလံုးနဲ႕ အရူးတစ္ေယာက္လုိပါပဲ.. မထူးေတာ့ကြာ ရံုးမတက္ေတာ့ဘူး. အိမ္ပဲျပန္ေတာ့မယ္လုိ႔ စိတ္ကူးမိတုန္းမွာပဲ..ရံုးကဖုန္း၀င္လာတယ္.. ဒီလုိနဲ႕ပဲ ကၽြန္မဒီေန႕ရံုးတက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..
Renovation လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆုိေတာ့ အဆင္ေျပေျပနဲ႕ စိတ္ညစ္ခြင့္မရခဲ့ဘူး.. credit ရေတာ့ ကို႔ကုိ msg ပုိ႔မိတယ္.. no replyပါ.. call မိတယ္.. rejected တဲ့..phone battery ကုန္သြားခဲ့တယ္.. charger မပါခဲ့ဘူး.. တစ္ခုမွအဆင္္မေျပခဲ့ဘူး..
ကုိတစ္ေယာက္ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနမလဲ.. ကၽြန္မေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းေနမလား.. ေဒါသထြက္ေနမလား.. ကၽြန္မသူ႔ကိုအၾကိမ္ၾကိမ္နာက်င္ေအာင္ လုပ္ခဲ့မိတယ္.. taxi ေပၚမွာ ကုိေျပာခဲ့တဲ့စကား “ဒီအခ်ိန္ကစၿပီး မင္းဖုန္းကုိ ငါေျဖမိရင္.. မင္းနဲ႕ငါထပ္ေတြ႕မိရင္…. အဲဒါေတြ ဘယ္ေတာ့မွျဖစ္လာေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး” တဲ့.. ကၽြန္မတစ္ကယ္ပဲ ၀မ္းနည္းေနရပါတယ္ကို.. ငုိခ်င္စိတ္ကို မနည္းထိန္းထားရတယ္..
Online မွာကို႔ကိုေတြ႕တယ္.. တစ္စိမ္းတစ္ေယာက္လုိပဲ ကၽြန္မကုိဆက္ဆံသြားတယ္.. ကိုေရးခဲ့တဲ့ပို႔စ္မွာ လိမ္တတ္ညာတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ကိုစိတ္ညစ္ေနရတဲ့အေၾကာင္း.. ကၽြန္မ comment ေရးခဲ့မိတယ္.. rejected by author တဲ့.. ေျပာခဲ့တယ္.. Good Luck တဲ့.. ကၽြန္မမ်က္ရည္က်ရတယ္ကုိ…
ကၽြန္မမွာ အခြင့္အေရးရွိဦးမယ္ဆုိရင္ ကို႕ကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..
ကၽြန္မ ကို႔ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္ပါတယ္. ကၽြန္မကုိခ်စ္တဲ့ကုိနဲ႕ ဘယ္လုိနည္းနဲ႕မွ မေ၀းပါရေစနဲ႕.. ကို႔ကိုလိမ္ခဲ့ညာခဲ့တာေတြအတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္.. လိမ္ညာမိတာေတြကလဲ အေၾကာင္းအက်ိဳးရွိေနတာရယ္.. ကို႕ကိုစိတ္အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တာရယ္ေတြအတြက္ပါ..
အရာအားလံုးမွာ ကၽြန္မဘက္ကမွားယြင္းခဲ့တာေတြပါပဲ.. ဒါေပမယ့္ ကိုထင္သလုိ ကၽြန္မကုိ႔ကို မခ်စ္ခဲ့ဘူးဆုိရင္ ကၽြန္မ ဘာအတြက္ စိတ္အပင္ပန္းခံၿပီး ကုိ႕ကိုအေႏွာင့္ယွက္ေပးရံုသက္သက္အတြက္ ပတ္သတ္ခဲ့မလဲ.. ကၽြန္မကုိ အရာရာမွာ နားလည္ခြင့္လႊတ္ၿပီး သည္းခံတတ္တဲ့ကုိ႕ကုိ ကၽြန္မဘ၀တစ္ခုလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ခဲ့တာပါ.. အခ်ိန္အတုိင္းအတာတစ္ခုၿပီးသြားခဲ့ရင္ ကၽြန္မကို႔ကိုစိတ္ဆင္းရဲေအာင္၊ ၀မ္းနည္းရေအာင္ ထပ္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး.. ကၽြန္မအျပစ္ေတြအတြက္ ျပန္ေပးဆပ္မွာပါ..
လက္ရွိအေနအထားမွာ ကိုကၽြန္မကုိ လက္မခံႏုိင္ေတာ့ဘူးဆုိရင္ကၽြန္မကို႔ကုိ ဖုန္းမေခၚမိေအာင္၊ လာမရွာမိေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္..
ကၽြန္မကုိ contact list ထဲက delet လုပ္လုိက္တာမ်ိဳး၊ block လုပ္လုိက္တာမ်ိဳး ျဖစ္မွာအရမ္းေၾကာက္မိတယ္.. ကၽြန္မမွာေခၚခြင့္မရွိရင္ေတာင္ ကိုအြန္လုိင္းမွာရွိေနပါလားဆုိတဲ့အသိေလးေတာ့ ကၽြန္မကုိ သိခြင့္ေပးပါကို…
အရင္က ကၽြန္မအၿမဲေျပာခဲ့သလုိပါပဲ.. ကၽြန္မကုိနဲ႕မခြဲခ်င္ဘူး.. မေ၀းပါရေစနဲ႕.. ကၽြန္မကုိတစ္ကယ္ခ်စ္ခဲ့တဲ့ကို၊ အရာရာမွာ နားလည္မူေပးခဲ့တဲ့ကို၊ သူ႔ဘာသာသူလူဆုိးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါေစ ကၽြန္မနဲ႕ေတြ႔ရင္ လူၾကီးဆန္တဲ့စကားေတြေျပာတတ္တဲ့ကိုက ကၽြန္မကုိ ဒီလုိရက္ရက္စက္စက္ ပစ္ပစ္ခါခါ မလုပ္ဘူးလုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေနဆဲပါ…

မတူညီျခင္း.. (ျမင္မိေသာ အျမင္တခ်ိဳ႕)

Posted by သဇင္ဏီ

မနက္ခင္းတစ္ခု… အေဆာက္အဦးတစ္ခုရဲ႕ေလွခါးထစ္ေတြမွာ မ်က္မျမင္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ငုတ္တုတ္ေလးထုိင္ၿပီး ပိုက္ဆံေတာင္းခံေနပါတယ္.. သူ႔ေဘးနားမွာ sign board ေသးေသးေလးတစ္ခုခ်ထားတယ္..
ေရးထားတဲ့စာသားေတြက “ကၽြန္ေတာ္မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ပါ…သနားၾကပါ” တဲ့..
သူ႔ေရွ႕က သူပိုက္ဆံေတာင္းခံတဲ့ ဦးထုပ္ေလးထဲမွာ ေငြအေၾကြေစ့အနည္းငယ္ရွိေနပါတယ္..

လူၾကီးတစ္ေယာက္လမ္းေလွ်ာက္လာပါတယ္.. သူ႔အိပ္ကပ္ထဲက ေငြအေၾကြေစ့တစ္ခ်ုိဳ႕ကို ႏူိက္ယူၿပီး ေကာင္ေလးေရွ႕က ဦးထုပ္ေလးထဲကို ပစ္ခ်ေပးလုိက္တယ္.. ၿပီးေတာ့ေကာင္ေလးေဘးနားက sign board ေလးကုိေကာက္ယူၿပီး ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ စာသားအခ်ိဳ႕ေရးသြားပါတယ္.. သူေရးခဲ့တဲ့စာသားအသစ္ကို လူအမ်ားျမင္သာတဲ့ဘက္မွာ လွည့္ေပးခဲ့ပါတယ္… ဒါကိုေကာင္ေလးသတိျပဳမိလုိက္တယ္..

မၾကာခင္မွာပဲ လူေတြတစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္က ေကာင္ေလးကို သနားၿပီး အလွဴေငြေတြထည့္ေပးသြားလုိ႔တဲ့အတြက္ ေကာင္ေလးရဲ႕ဦးထုပ္ထဲမွာ ပိုက္ဆံေတြအျပည့္နီးပါးျဖစ္လာပါတယ္..

ေန႕လည္အခ်ိန္ပိုင္းေလာက္မွာ မနက္ခင္းက sign board ကိုျပင္ေရးသြားတဲ့သူက ျပန္လာၿပီးၾကည့္ပါတယ္.. ေျခသံကိုမွတ္မိေနတဲ့ မ်က္မျမင္ေကာင္ေလးက ေမးလုိက္တယ္..
“မနက္က ကၽြန္ေတာ့္ sign board မွာစာေရးသြားတဲ့သူပါလား.. ဘာေတြမ်ားေရးသြားခဲ့တာပါလဲ” တဲ့

လူၾကီးကျပန္ေျပာပါတယ္.. “ငါေရးခဲ့တာက မင္းေရးထားတဲ့စာနဲ႕ အဓိပၸါယ္အတူတူပါပဲကြာ..ဒါေပမယ့္ ေရးပံုေရးနည္းကြာျခားတယ္.. ငါကအမွန္တရားကိုပဲေရးခဲ့တာပါ” တဲ့…

လူၾကီးေရးခဲ့တဲ့စာသားေလးက “ဒီေန႕က သာယာလွပတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ပါ..ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ့္မွာ ျမင္ႏုိင္ခြင့္မရွိပါဘူး” တဲ့

ဒီပို႔စ္ကိုဖတ္တဲ့သူအေနနဲ႕ ပထမေကာင္ေလးေရးခဲ့တဲ့စာနဲ႕.. ဒုတိယလူၾကီးေရးတဲ့စာ အဲဒီႏွစ္ခုရဲ႕ဆုိလုိရင္းကအတူတူပဲလုိ႔ ယူဆမိမွာပါ.. စာသားႏွစ္ခုစလံုးကလဲ ေကာင္ေလးမ်က္စိမျမင္ဘူးဆုိတာကိုပဲေျပာျပထားတာပါ…

ပထမစာသားက မ်က္စိမျမင္တဲ့အေၾကာင္းကို ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပဲေျပာျပထားတယ္..
ဒုတိယစာသားကေတာ့ သာယာလွပတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ကုိ မ်က္မျမင္မဟုတ္တဲ့သူေတြအေနနဲ႕ ေတြ႕ျမင္ခံစားႏုိင္တဲ့အတြက္ သူတို႔ဘ၀ေတြက ကံေကာင္းေၾကာင္းကို သူကေျပာျပထားတယ္..

ကၽြန္မကေတာ့ လူၾကီးေရးထားတဲ့ ဒုတိယစာသားေလးကပိုၿပိီး ထိေရာက္တဲ့အတြက္ သေဘာက်မိပါတယ္..
ဆုိလုိတာက.. ဘာပဲလုပ္လုပ္ အရာရာတုိင္းကို အေကာင္းျမင္ဘက္ကၾကည့္ၿပီး ေတြးပါ..သူတပါးအေတြးေတြနဲ႕မတူေအာင္ ျမင္ၾကည့္ပါ..

Be thankful for what you have. Be creative. Be innovative. OK? MY GUYZZZZ!!!!

(သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ forward mail ကုိသေဘာက်မိတာနဲ႕ လွ်ာရွည္ၿပီး ဘာသာျပန္ၾကည့္တာပါ.. ဒီေန႕ ဒီပုိ႔စ္ကို တင္ဖုိ႔ မရည္ရြယ္ခဲ့ပါဘူး..ရုတ္တရတ္ၾကီး.. ရတ္တရုတ္ၾကီးေပါ့လုိ႔..)

FuNnY 4 mE!!!!!

Posted by သဇင္ဏီ

ေျခညွပ္ဖိနပ္၊ ကြင္းထုိး ဖိနပ္ေတြစီးၿပီး ဘလပ္ ဘလပ္နဲ႕ကၽြန္မေရွ႕က လမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့သူေတြကုိ ကၽြန္မ သိပ္အျမင္ကပ္တာပဲ..

သူတုိ႔ဖေနာင့္နဲ႕ ဖိနပ္ကြာဟသြားတဲ့အခ်ိန္ေတြဆုိရင္ အဲဒီဖိနပ္ေတြကို ေနာက္ကေန တက္နင္းခ်င္စိတ္က ကၽြန္မမွာ တားမရဘူး…

အေနာက္ကေနအသာကပ္ၿပီး သူတုိ႔ဖိနပ္ေတြကိုတက္နင္း… သူတုိ႔ငိုက္စိုက္ငိုက္စုိက္နဲ႕ကုန္းကုန္းကြကြေတြျဖစ္သြားရင္
“oh… sorry..sorry” လုိ႔ျပာျပာသလဲေျပာၿပီး မ်က္ႏွာငယ္နဲ႕ ေတာင္းပန္တတ္တဲ့ကၽြန္မကုိ ဘယ္သူကမ်ား တမင္လုိက္လုပ္ေနတယ္လုိ႔ ထင္မွာတုန္း.. ဟုတ္တယ္ဟုတ္…

တခ်ိဳ႕ဖိနပ္ခပ္ေဟာင္းေဟာင္းေလးေတြစီးထားတဲ့သူေတြဆုိ ဖိနပ္ပါျပတ္ေရာ…
အဲဒါမ်ိဳးဆုိ ကၽြန္မတအားသေဘာက်တာ..စိတ္ဆုိးေနေပမယ့္ ဘာမွျပန္မလုပ္ႏုိင္တဲ့သူတုိ႔မ်က္ႏွာေတြက တအားရယ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္..
အဲဒီမ်က္နွာေတြၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာျဖစ္လာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မူက ဘာနဲ႕မွလဲလုိ႔မရဘူး..ရယ္ခ်င္စိတ္ကို အတင္းမ်ိဳသိပ္ၿပီး ေတာင္းပန္တတ္တာလဲ အက်င့္ပါေနၿပီ…

ဒီလုိအက်င့္ပါေနတဲ့ကၽြန္မ .. တစ္ေန႕မွာ… လူတစ္ေယာက္ဖိနပ္ကို ေနာက္ကေနတက္နင္းလုိက္တဲ့အခါ…....

ေျခာက္ျခားျခင္း

Posted by သဇင္ဏီ

“Lonely im so lonely,
I have nobody,
To call my owwnnn”

ဆုိတဲ့ ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ ေနၾကာေစ့ေတြတေဖာက္ေဖာက္၀ါးရင္း hostel II ကုိျပဴးၿပဲၾကည့္ေနတဲ့ကၽြန္မ စိတ္မရွည္စြာနဲ႕ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း၁ေယာက္ဆီကဖုန္းျဖစ္ေနတယ္…

“ဟဲလုိ..”

“ဟဲ့..သဇင္မ.. အိပ္ခ်င္မူးတူးအသံနဲ႕ပဲတသက္လံုးဖုန္းထူးေတာ့မွာလား…”

“ဘာျဖစ္လဲ..နင့္အပူပါလား..ငါမအားဘူးေနာ္.. တီဗီြၾကည့္ေနတယ္…”

"ေအးေဆးေပ့ါဟ..ေနာက္မွၾကည့္လဲရတာပဲ..”

“အပိုေတြလာမေျပာနဲ႕..ငါနင့္ကိုမၾကိဳက္ဘူးလို႔ေျပာပီးသားေနာ္.. လာမက်ဴနဲ႕…”

“ဟား ..ဟား..ဟား..ေအးပါဟာ..ခုမက်ဴဘူး..ေနာက္မွ”

"ေသလုိက္ေလ..အရူး..ရူးသြပ္ေနတယ္..”

"ေအးပါ..ေသမယ္..အခုေတာ့မဟုတ္ဘူး..ေနာက္မွ.”.

"ေနဦးဟ..နင္လုပ္တာနဲ႕ေျပာမယ့္ကိစၥေမ့ေတာ့မယ္…”

“ဘာလဲ.. ဘာလဲ..ျမန္ျမန္ေျပာ..”

"ေအး..ဒီလုိဟ..ဒီညေန ၅ နာရီနဲ႕ ၇ နာရီၾကားမွာ နင္ေျခာက္ျခားတာ တခုၾကံဳရလိမ့္မယ္…”

“သြားေသလုိက္ေလ.. အပုိေတြလာမေျပာနဲ႕“

“တကယ္အေကာင္းၾကီးေျပာေနတာ.. မယံုရင္ေစာင့္ၾကည့္ေန..”

“လံုး၀ပဲ.. ဒါပဲ..ဒါပဲ.. အလကား..ငရူပ္ေကာင္…"

စိတ္တုိတုိနဲ႕ ဖုန္းပိတ္ၿပီး တီဗြီဆက္ၾကည့္ေနလုိက္တယ္..ေၾကာက္စရာၾကီး.. ဇာတ္လမ္းၾကီးက.. ပီးေအာင္ေတာင္မၾကည့္ရဲေတာ့ဘူး..

ထံုးစံအတုိင္းေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ ၾကည့္ရင္းပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္တယ္..

နုိးလာေတာ့ ညေနေတာင္ေစာင္းေနပီပဲ.. ၆နာရီေက်ာ္ေနပီ.. ဘာမဆုိင္ညာမဆုိင္ ဟိုေကာင္ေျပာတာကိုသြားသတိရတယ္.. ေျခာက္ျခားစရာၾကံဳမယ္ဆုိပဲ.. ေၾကာက္သလုိလုိေတာ့ ျဖစ္သြားတယ္.. ေရတစ္ခြက္ေသာက္ပီး အိပ္ယာေပၚျပန္ေမွာက္အိပ္လုိက္တယ္.. ေဘးနားကို “ဘုတ္” ခနဲ အသံနဲ႕ တစံုတခုျပဳတ္က်သံေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္လန္႔ၿပီး ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အိမ္ေၿမွာင္၂ေကာင္.. အခ်စ္စမ္းၾကတာပဲလား.. ရန္ျဖစ္ၾကတာပဲလားမသိ.. ေအာက္ေတာင္ျပဳတ္က်ေအာင္ ကျမင္းၾကတယ္.. ဟြန္႕.. လူကိုလန္႕ေအာင္လုပ္တဲ့ေကာင္ေတြကုိ လန္႕ေအာင္ျပန္လုပ္လုိက္တယ္.. “ဘုန္း.. ဘုန္း..” ဆုိပီး ေမြ႕ယာကိုထုလုိ္က္တာ.. ၂ေကာင္သားေျပးလုိက္ၾကတာ… “ဟား ..ဟား..ဟား..” တေယာက္တည္းေအာ္ရယ္လုိ္က္တယ္..

အင္း..ဟိုေကာင္..အရူးေကာင္ကိုဖုန္းဆက္ရင္ေကာင္းမလားစိတ္ကူးတုန္းရွိေသးတယ္..

“Lonely im so lonely,
I have nobody,
To call my owwnnn”

“ဘာတုန္း..”

“ဘယ္လုိလဲ…ေျခာက္ျခားတာၾကံဳလုိက္တယ္မဟုတ္လား”

"ေသလုိက္ေလ.. ဘာမွမၾကံဳဘူး..”

“အာ..နင္ကေတာ္၂တံုးတာပဲ… နင္ၾကံဳပါတယ္ဟာ”

“ဘာလဲဟ..ဘာမွမၾကံဳဘူး…”

“နင္ကေတာ့ေလ.. သဇင္မရယ္…ကဲ..ေျပာ. ၅ နာရီနဲ႕ ၇ နာ၇ီၾကားမွာ ဘာျခားေနလဲ..”

“၅ နာ၇ီနဲ႕ ၇ နာရီၾကားမွာ.. အင္း..၆နာရီေလ.. အရူး..မသိဘူးလား..”

"ေအးေလ..အဲဒါေပါ့ဟ..ငါေျပာတယ္ေလ..ေျခာက္ျခားပါတယ္လို႔.. ဟား ..ဟား..ဟား”

“အရူးေကာင္… အစုတ္ပလုတ္ေကာင္.. x x x x x x x x x x”
(2008 january ကတင္ခဲ့ဘူးတဲ့ပို႔စ္တစ္ခုပါ.. အခုသူငယ္ခ်င္းကိုသတိရမိတာနဲ႕ ဒီပို႔စ္ကုိ ျပန္တင္ျဖစ္ပါတယ္)

Available for AutoCAD 2D & 3D COURSE

Posted by သဇင္ဏီ

ကၽြန္မအကုိတစ္ေယာက္ရဲ႕ သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္..

AutoCAD သင္ၾကားေပးတဲ့အကိုတစ္ေယာက္ပါ.. သင္တန္းေနရာက Puchong(IOI) အနီးမွာရွိပါတယ္…

စိတ္၀င္စားတယ္.. ပိုၿပီးစံုစံုလင္လင္သိခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဘရားသားရဲ႕ေမးလ္ thant26@gmail.com
ဒါမွမဟုတ္ ဟန္းဖုန္း 017 3076118 ကိုဆက္ၿပီး အေသးစိတ္ ေမးျမန္းႏုိင္ပါတယ္..

ဒီလင့္ခ္ကေတာ့ အခုလက္ရွိသူေရးေနတဲ့ blog တစ္ခုပါ...

မေလးရွားေရာက္တခ်ိဳ႕ေသာျမန္မာေတြအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစတယ္လုိ႔ ယူဆလို႔ ေၾကာ္ျငာ၀င္ေပးတာပါရွင္…

အိပ္မက္ထဲက စိတ္ကူး

Posted by သဇင္ဏီ

ကၽြန္ေတာ္ အခန္းျပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ငွက္ဆုိးတစ္ေကာင္က ပက္လက္ၾကီးပံ်ျပေနတယ္..
အၾကည့္ရဆုိးလုိက္တာ.. သူ႔ပါးစပ္ကလည္း က်ီးကန္းတစ္ေကာင္လုိ တအားအားနဲ႕ေအာ္ေနေသးတယ္.
ဟာကြာ.. ငါ့ေသနတ္နဲ႕ပစ္သတ္လုိက္ရ ေသေတာ့မယ္..
ၾကည့္မရတဲ့အတူ ျပတင္းတံခါးကို၀ုန္းခနဲ ဆြဲပိတ္မိတယ္..

ဒီဘက္ကုိ ျပန္လွည့္မိေတာ့ အခန္းနံရံက ပိုးဟပ္တစ္ေကာင္ကလဲ ဟုိဘက္ဒီဘက္ကို သူ႔အေတာင္ပံပိစိေကြး ၂ခုနဲ႕ အသားကုန္ျဖန္႔ၿပီး ပ်ံျပေနျပန္ေရာ... ေရာ္..ခက္ၿပီ... ၾကည့္မရေပမယ့္ မသတ္ေတာ့ပါဘူးေလ...
ပိုးဟပ္ပ်ံတယ္ဆုိရင္ လာဘ္လာဘ ၀င္တတ္တယ္ဆုိပဲ... ဒါက လူတစ္ခ်ိဳ႕ေျပာတာ.. အဲဒီအေတြးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်က္ၿပံဳးမိတယ္.

ၿပံဳးေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကုိ မွန္ထဲမွာျမင္လိုက္ရတယ္.. ကၽြန္ေတာ္လန္႕သြားမိ္တယ္ဗ်ာ..မွန္ထဲက မ်က္ႏွာက ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာမဟုတ္ဘူး... ခက္ကုန္ၿပီ.. ၀မ္းနည္းမူနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ္ ငိုေၾကြးမိတယ္..

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ၾကားေနက်ျဖစ္တဲ့ ေလခၽြန္သံတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရတယ္..သြားၿပီ...ဒါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေသဆံုးရဦးမွာေပါ့...ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ မေသခ်င္ေသးဘူးဗ်ာ...

မၾကာပါဘူး.. အရိပ္မည္းၾကီးတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ကို ေရာက္လာတယ္.. ၿပီးေတာ့ သူလက္ညိွဳးညႊန္ျပရာကိုၾကည့္မိေတာ့.. ထုိင္ခံုတစ္လံုး.. ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း.. မ်က္နွာက်က္က သံခ်ိတ္တစ္ခု..ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္လို္က္တယ္....

ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေသဆံုးသြားခဲ့ျပန္တယ္..

လူေတြေျပာေနသံေတြကုိကၽြန္ေတာ္ၾကားေနရတယ္... သူ suicide လုပ္သြားၿပီတဲ့.

ခ်စ္ေသာ "မွန္"

Posted by သဇင္ဏီ

အသက္ ၁၅ ေက်ာ္လုိ႔ ၁၆ႏွစ္သမီး ကၽြန္မက လွခ်င္ပခ်င္တဲ့အရြယ္ေပ့ါ..
ဘာတဲ့..သီခ်င္းေတာင္ရွိေသး.. အပ်ိဳျဖန္းဆုိလား..ဘာဆုိလား သိေတာ့ပါဘူး..
၁၀တန္းေက်ာင္းသူကၽြန္မက chemistry ဘာသာအတြက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္မွာရွိတဲ့ နာမည္ၾကီး ဆရာတစ္ေယာက္ဆီမွာ က်ဴရွင္ယူျဖစ္ပါတယ္..

ဒီေန႕ က်ဴရွင္စတက္ရမယ့္ေန႕ဆုိေတာ့ ကၽြန္မလဲ ရွိသမွ် ပဲအကုန္ထုတ္တာေပ့ါေလ…(မတ္ပဲ..ကုလားပဲ..ပဲစင္းငံု၊စားေတာ္ပဲ… အကုန္ေပ့ါ)..
အ၀တ္အစားအသစ္ေတြ၀တ္၊ လွလွေတြျပင္.. မ်က္ႏွာကိုလည္း မိတ္ကပ္ေလးဘာေလးလိမ္း… ပီးေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ favorite ျဖစ္တဲ့ revlon အနီရဲရဲ ႏူတ္ခမ္းနီကုိ ေမေမမသိေအာင္ ခိုးဆုိးၿပီး က်ဴရွင္ကိုဒုိးပါတယ္..

ဒီလုိနဲ႕ ေရာက္သြားတယ္ေပ့ါ..ေရာက္ေအာင္သြားမွေတာ့ ေရာက္မွာပဲေလ.. ေနာ္..

က်ဴရွင္ေပၚမတက္ခင္ ကုိယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မူရွိေအာင္ ပဲထပ္မ်ားဦးမွပဲလုိ႔ စိတ္ကူးရတယ္... အင္း.. လမ္းေဘးမွာ မွန္ၾကီးထုတ္ၿပီး ၾကည့္ရတာလည္း မဟုတ္ေသးပါဘူး.. နည္းနည္းေတာ့ရွက္သလုိပဲ..

ပလက္ေဖာင္းေဘးမွာရပ္ထားတဲ့ ကားေတြ.. ဒါဆုိရင္ေတာ့ အိုကီပဲ.. ကားမွန္နဲ႕ဆုိရင္ပဲ လံုေလာက္ပါတယ္ေလဆုိၿပီး ကၽြန္မလဲ ကားတစ္စီးနားအသာကပ္ၿပီး..မွန္ၾကည့္၊ ဆံပင္သပ္တင္၊
အင္.. ႏူတ္ခမ္းနီကနည္းနည္းပ်က္ေနပီ.. ခုနက ေရခဲမုန္႕စားလုိက္လုိ႔..

စိတ္ျမန္လက္ျမန္နဲ႕ပဲ ကၽြန္မလဲ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲက ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္ကိုထုတ္ၿပီး ဆုိးေနတုန္းပဲ ျဗဳန္းဆုိ ကားမွန္အနက္ၾကီးက ေအာက္ေလွ်ာက်.. စပ္ၿဖီးၿဖီးမ်က္ႏွာၾကီးတစ္ခုနဲ႕ လူ၀ၾကီးတစ္ေယာက္ ကၽြန္မကုိ လွ်ာထုတ္ျပေလရဲ႕…

ဖလားဖလား =( ကၽြန္မလန္႕လဲလန္႕.. ရွက္လဲရွက္ေပါ့.. ဒါေပမယ့္ ဘယ္ရမလဲ.. သူ႔လုိပဲ ျပန္ၿပံဳးျပ၊ လွ်ာထုတ္ၿပ၊ ၿပီးေတာ့ မ်က္စိတစ္ဘက္ပါမွိတ္ျပလုိက္ေတာ့ ဘုိးေတာ္က မ်က္လံုးေတြအေရာင္ေတာက္ၿပီး မ်က္ခံုးေတြပင့္တက္သြားပါေလေရာ..

ကၽြန္မလဲ ဒုိးပီဆရာေရဆုိၿပီး က်ဴရွင္ေပၚကုိ တခ်ိဳးတည္းလစ္ေတာ့တာပါပဲ..

စာၾကြင္း ။ ။ ကၽြန္မသည္ မွန္အလြန္ခ်စ္ေသာသူျဖစ္ပါသည္.. ေရာက္ေလရာအရပ္ေတြ႕ရာ ေနရာတုိင္းတြင္ ေတြ႕ေသာမွန္မ်ားအား ၾကည့္တတ္ေသာအက်င့္ရွိပါသည္.. အထက္ပါဇာတ္လမ္းသည္ ကၽြန္မႏွင့္ ၀ါသနာတူ ခ်စ္ေသာအစ္မတစ္ေယာက္၏ ဇာတ္လမ္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကၽြန္မအေနျဖင့္ နည္းနည္းထပ္ကြန္႕ထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္.. :P